Swing Kids (1993)

Swing Kids (1993 )

Μια ταινία εμπνευσμένη από ένα αληθινό και ίσως όχι τόσο γνωστό γεγονός , την ύπαρξη του κινήματος των swing kids στα τέλη του 30'. Πρόκειται για μια ομάδα νέων Γερμανών μεταξύ 14-18 , οι οποίοι αρνούνταν να συμμετάσχουν στην Χιτλερική Νεολαία (Χ.Ν.) και γενικά κατέκριναν κάθε αυταρχισμό τέτοιου είδους.

Μάκραιναν τα μαλλιά τους , είχαν εμμονή με τον αμερικάνικο τρόπο ζωής , την βρετανική μόδα , και λάτρευαν την jazz και χόρευαν κρυφά swing , μουσική την οποία αντιμετώπιζαν ως διαφυγή από την σκληρή πραγματικότητα. Κάθε φορά που ανέβαιναν να χορέψουν στην σκηνή ένιωθαν ελεύθεροι , αν και ήξεραν πως δεν ήταν .

Η ιστορία λοιπόν ακολουθεί μια τέτοια ομάδα αγοριών, τον οι οποίοι αρνούνται κατηγορηματικά την κατάταξη . Ωστόσο , μετά από κάποιο παράπτωμα , αναγκάζονται να γίνουν πιόνια αυτού του ολοκληρωτικού συστήματος . Για εκείνους , αυτό σήμαινε η τέλεια κάλυψη ( με μία δόση πλύσης εγκεφάλου φυσικά ) αφού θα μπορούσαν να είναι ναζί την μέρα και swing boys το βράδυ.Όμως στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά... Ποιος θα αντέξει μέχρι το τέλος ;

Η αλήθεια είναι ότι περιέχει σχεδόν όλα τα κλισέ που σχηματίζουν μια ταινία με ναζιστικό περιεχόμενο και για αυτό για τους κριτικούς είναι μια πολύ κακή ταινία . Όμως δεν μπορεί να πει κανείς οτι δεν θα συγκινηθεί , δεν θα ευαισθητοποιηθεί , δεν θα νιώσει στο ίδιο του το δέρμα την πάλη του πρωταγωνιστή με τους γύρω του αλλά και με τον ίδιο του τον εαυτό όπως επίσης και το ρίγος του τελευταίου χορού . Ο θεατής καθαίρεται μαζί με εκείνον και βιώνει την στιγμή της τελείωσης της ύπαρξης του όταν πάει ενάντια σε κάθε κατεστημένο και συγκεκριμένα στο πιο βάρβαρο και το πιο ντροπιαστικό για την φύση του ανθρώπου .

Με ένα υπέροχο soundtrack πίσω του , το οποίο περιέχει τα - μαγικά και μόνο στο άκουσμα - ονόματα των Duke Ellington , Benny Goodman , Django Reinhardt , Count Basie και άλλων όπως επίσης και το γοητευτικό τραγούδι Bei Mir Bist Du Schoen σε μια ξεχωριστή ερμηνεία , καταφέρνει να κερδίσει την καρδιά αν όχι των σκληροπυρηνικών σινεφίλ (όπως αποδείχτηκε) , των μουσικόφιλων σίγουρα . Στην τελική , αν δεν το δείτε για όλα τα προαναφερθέντα , αξίζει να το δείτε γιατί όπως λέει και ένας φίλος κάπου στο ίντερνετ :

'' Swing Kids : The only movie where you can see Whilson from 'House' and Batman swing dancing . Yeah , it's worth it . ''

Director: Thomas Carter

Writer: Jonathan Marc Feldman

Stars: Robert Sean Leonard, Christian Bale and Frank Whaley

Murder by death (1976)

Murder By Death (1976 )

Τί κάνουν πέντε πολυφημισμένοι ντεντέκτιβ και οι συνοδοί τους σε ένα σπίτι που άνετα χαρακτηρίζεται και ως σπίτι του τρόμου ? Μα φυσικά είναι καλεσμένοι σε δείπνο και φόνο απο έναν θεότρελο που μοιαζει με τον Truman Capote(!) και όπως ήταν αναμενόμενο , δεν θα μπορουσαν να αρνηθούν...

Μόνο το καστ να ακούσει κανείς το επόμενο που θα σκεφτεί είναι να την δεί (για αυτό δεν θα σας κάνω την χάρη ώστε να διαβάσετε όλο το κείμενο και το καστ θα το συναντήσετε πιο κάτω ) . Ενταξει , βασικα δεν χρειάζετε να πω πολλά , Peter Sellers σε ρόλο απίστευτου κινέζου ντεντέκτιβ με αστεία προφορά που πετάει συνεχώς fortune cookies του τυπου : '' Η συζήτηση σε αυτή την φάση είναι σαν τηλεόραση σε μήνα του μέλιτος , οχι απαραίτητη! '' .

(Και μετά από αυτό , μιλώ σε αυτούς που δεν έφυγαν ακόμα...)

Πρόκειται για μια όχι τόσο κλασική whodunit ταινία -παρωδία , η οποία σατιρίζει (καλοπροαίρετα πάντα και πολύ πετυχημένα μπορώ να πω..) γνωστούς χαρακτήρες διάφορων αστυνομικών μυθιστορημάτων όπως ο Ηρακλής Πουαρό και η κυρία Μάρπλ της (πολυγραφότατης ) Άγκαθα Κρίστι , ο Νικ και η Νόρα Τσαρλς με τον ''βαρύ'' Σαμ Σπέιντ του Ντάσιελ Χάμετ, αλλά και ο ανατρεπτικός Τσάρλι Τσαν πίσω στο 1919 από τον Μπίγκερς Ερλ Ντερ. (Να ΖΗΣΕΙΣ wikipedia! )

Φυσιολογικά , δεν είναι από τις ταινίες που θα ψάξει κάποιος για να δει , ούτε έχει να πεί κάτι βαθύτερο , ίσως μόνο ότι πρέπει να υπάρχει στην ζωή μας λίγο χιούμορ ακόμα και απέναντι σε κάτι που θεωρείται αναγνωρισμένο και ''ιερό'' . Δεν έχω να πω τίποτε άλλο , πραγματικα απολαυστική !

Υ.Γ. Αυτοί που αρέσκονται στα αστυνομικά μυθιστορήματα ίσως να τσαντιστούν λίγο ..

Director: Robert Moore

Writer: Neil Simon

Stars: Peter Falk, Alec Guinness and Peter Sellers

Harold and Maude (1971)

Harold and Maude

Η αγάπη μας για τις cult ταινίες φαντάζομαι πλέον είναι γνωστή . Εκμεταλλεύομαι λοιπόν την ευκαιρία που μου δίνει αυτό το blog να μοιραστώ ίσως μία από τις καλύτερες στο είδος της (προσωπική άποψη φυσικά όπως πάντα ) .

''Ελαφρώς'' διαταραγμένος και πλούσιος νέος με αυτοκτονικές τάσεις (συμβατικά τις λεμε ετσι , δεν ξερω πως να τις χαρακτηρίσω ακριβώς ) και μια γενικότερη εμμονή με το θέμα του θανάτου , γνωρίζει υπερήλικη κυρία η οποία -παραδόξως - σφύζει από ζωή και φαίνεται να κουβαλά μέσα της μια σπάνια παιδική αθωώτητα .

Η ταινία είναι ίσως στους περισσότερους γνωστή λόγω της ανόδου της και στο ''θεατρικό σανίδι'' ξεκινώντας από το Broadway το οποίο σαφώς και δεν έμεινε ασυγκίνητο . Πώς θα μπορούσε εξάλλου με ένα τόσο ευρηματικό σενάριο , ερμηνείες πραγματικά ανεπανάληπτες και το πιο ευφυές είδος humor στις καλύτερες στιγμές του ; Δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι αμέσως μετά την ταινία ακολούθησε και η έκδοση του σεναρίου ως βιβλιο ...

Ολίγον τι διεστραμμένη με τρελές δόσεις black humor εγγυώμαι ότι θα σας κερδίσει ήδη από τα πρώτα λεπτά . Η ανεμελιά και αγνότητά της αλλά και η υποβόσκουσα ψυχική επανάσταση και απελευθέρωση του πρωταγωνιστή, σε συνδυασμό με την αφοπλιστική παιδικότητα της αξιαγάπητης Ruth Gordon σε έναν ρόλο στον οποίο μετά το τέλος της ταινίας δεν μπορείς να φανταστείς καμία άλλη να παίζει , συντελούν μία από τις καλύτερες (αν όχι την καλύτερη ) κωμωδίες ολων των εποχών .

Υ.Γ. Και εγκυκλοπαιδικές γνώσεις σήμερα .

Director: Hal Ashby

Writer: Colin Higgins

Stars: Ruth Gordon, Bud Cort and Vivian Pickles

Dead poets society (1989)

Dead Poets society


Αδιαμφισβήτητα μια από τις ταινίες τις οποίες πρέπει να δείς έστω μια φορά στην ζωή σου . Όχι τόσο για τον ντόρο τον οποίο έχει δημιουργήσει (καθόλου άδικα ) γύρω από το όνομά της , αλλά ούτε και για το γεγονός ότι βασικό ρόλο έχει ο πολυαγαπημένος Robin Williams . Ο κύριος λόγος , έγκειται σε αυτό το πρωτόγνωρο ( δύσκολο να το περιγράψεις ) συναίσθημα που σου αφήνει τελειώνοντας.


Σε ένα αυστηρό σχολείο αρρένων όπου κυριαρχούν οι θέσεις της Παράδοσης , Τιμής , Πειθαρχίας και Διάκρισης και οι μαθητές είναι προορισμένοι να πνίξουν τα όνειρά τους και να ακολουθήσουν μια στείρα ζωή , εμφανίζεται ένας νέος καθηγητής με αντισυμβατικές και μάλλον κατακριτέες -για τα υπόλοιπα μέλη του σχολειου - μεθόδους οι οποίες βασίζονται στην νοοτροπία του : '' Άδραξε την μέρα '' .


Συγκλονιστικές ερμηνείες που εύκολα προκαλούν συγκίνηση και φυσικά με έναν απολαυστικό και συναισθηματικό Robin Williams σε έναν διαφορετικό και απαιτητικό ρόλο απένταντι στον οποίο - χωρίς υπερβολές - στάθηκε αντάξιος . Το σενάριο , πρωτότυπο και συνοδευόμενο απο μια εξίσου ονειρική σκηνοθεσία , ικανοποιεί και τον πιο απαιτητικό σινεφιλ με τις συνεχείς -αλλά διόλου κουραστικές - ανατροπές .


Και μετά το τέλος , η κάθαρση . Ίσως αυτό είναι που σου μένει . Η αίσθηση του να σκέφτεσαι τί μόλις είδες . Αυτό το carpe diem που κυριαρχεί όλη αυτή την ώρα στην ταινία και καταλήγει να τριβελίζει στο μυαλό . Η σκέψη της απολογίας στον εαυτό σου για αυτά που έχεις ζήσει..ή καλύτερα για αυτά που δεν έζησες και θες να ζήσεις αλλά ποτέ δεν έχεις χρόνο ή ποτέ δεν είναι αργά . Τελικα , μπορεί και να είναι αργά .


( Σ.Σ. Απαραίτητα τα χαρτομάντηλα )


Director:Peter Weir
Writer:
Tom Schulman
Stars:
Robin Williams, Robert Sean Leonard and Ethan Hawke

Memento (2000)

Tο Memento περιγραφεί την ιστορία του Leonard, ενός ασφαλιστικού σύμβουλου που δεν μπορεί να δημιουργήσει νέες μνήμες και προσπαθεί να βρει τον δολοφόνο της γυναίκας του, ενώ κρατάει τα στοιχεία του σε σημειώματα και τατουάζ. Η ιστορία κυλάει σε δυο γραμμές, μια που περιγράφει κανονικά την ιστορία και την άλλη που αποκαλύπτει το παρελθόν και πως τα πράγματα έφτασαν εκεί

Ο Leonard, όσο προχωράει ιστορία καταλαβαίνει ότι πρέπει να εμπιστεύεται μόνο τις σημείωσης του γιατί όσοι φαινόταν έμπιστοι και πρόθυμοι να τον βοηθήσουν ήθελαν να τον εκμεταλλευτούν, με τον ένα η τον άλλο τρόπο, και τον αποτρέπουν από το να βρει τον ένοχο.

Μια ανατρεπτική ταινία με πολύ έξυπνο σενάριο και ένα τέλος που κάνεις δεν περιμένει.

Σκηνοθεσία:Christopher Nolan
Σενάριο:Jonathan Nolan Carrie-Anne Moss
Πρωταγωνιστες:Guy Pearce ,Carrie-Anne Moss,Joe Pantoliano
Διάρκεια:113 

    




    

Odette Toulemonde (2006)

Οκ.. η αλήθεια είναι ότι δεν είναι του στυλ μας τέτοιες ταινίες , όμως αφού έτυχε να την δω αποφάσισα να γράψω για αυτή . Όχι γιατί ήταν το μόνο που μπορούσα να δω στην τηλεόραση Σαββατο βραδυ αλλά γιατί πραγματικά μέσα στην απλότητά της με άγγιξε .

Η Odette , μια απλή υπάλληλος στον τομέα των καλλυντικών σε ένα εμπορικό κέντρο και μητέρα δυο ενήλικων παιδιών , ζει διαβάζοντας τα βιβλία του εμπορικού συγγραφέα Balthazar Balsan και λατρεύοντας τον ίδιο καθώς πιστεύει πως της άλλαξε την ζωή . Εκείνος από την άλλη , ζεί για να αναλώνεται σε ασήμαντες απολαύσεις .

Οι δρομοι τους θα διασταυρωθούν μετά από ένα γράμμα που θα λάβει ο συγγραφέας από την Odette όταν θα βρίσκεται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Μετά από αυτό το γράμμα την επισκέπτεται για να τον φιλοξενήσει και εκεί ξεκινά ένα όμορφο ταξίδι για την αναζήτηση της ευτυχίας

Ας είμαστε ειλικρινείς , δεν πρόκειται για κάποια εξαιρετική ταινία που μιλούν όλοι για αυτή , ούτε για κανένα ιδιοφυές σενάριο . Η μαγεία της βρίσκεται στον σουρεαλισμό της . Και δεν εννοώ την Οdette να πετάει στον ουρανό ή το πόστερ στο δωμάτιό της να κινείται , αλλά την ζωντάνια ενός ανθρώπου και την λαχτάρα που νιώθει για ζωή και γέλιο και παιχνίδι .Αυτές οι εικόνες πλέον φαντάζουν σουρεαλιστικές ... Βρείτε μου εσείς αν μπορείτε μια νοικοκυρά να χορεύει και να τραγουδάει . Ε λοιπόν δεν υπάρχουν ...

Εκει που κερδίζει επομένως αυτή η ταινία είναι στην αισιοδοξία της και στα μηνύματά της . Για αυτό , προτείνω , όποιος διαλέξει να την δεί , ας αφεθεί στην μοναδικότητα του να είσαι άνθρωπος και να ξεχάσει τα τεχνικά ψεγάδια .

Σκηνοθεσία:
Eric-Emmanuel Schmitt
Σενάριο:
Eric-Emmanuel Schmitt
Πρωταγωνιστές:
Catherine Frot , Albert Dupontel
Διάρκεια: 100 min

The boat that rocked (2009)

Μπορώ πραγματικά να βρω πολλούς χαρακτηρισμούς για αυτή την ταινία . Τρελή , διασκεδαστική , ψυχεδελική κτλ . Κάποιοι την χαρακτήρισαν μάλιστα κακόγουστη και ξεπερασμένη.

Το σίγουρο είναι πάντως πως μιλάμε για μια ταινία ακραία μοναδική που δεν πέρασε απαρατήρητη (σε όσους την είδαν δηλαδή γιατί στις αίθουσες δεν τα πήγε και πολύ καλά) .

Κάπου στην ακμή των 60ς στην μέση του ωκεανού ένα καράβι εκπέμπει πειρατικά σε όλη την Βρετανία. Επιβάτες αυτού του καραβιού είναι μια ιδιαίτερη ομάδα αντρών ( που κουβαλάει μεγάλη τρέλα και ερωτισμό που ξεχειλίζει ) οι οποίοι έχουν αναλάβει ο καθένας και από μια ραδιοφωνική εκπομπή . Όλα βαίνουν καλώς ώσπου τους ανακαλύπτει η βρετανική κυβέρνηση και αποφασίζουν να τους κλείσουν τον σταθμό γιατί είναι πολύ '' ελεύθερος '' .

Πρόκειται για ένα από τα διαμαντάκια που κυκλοφορούν εκεί έξω . Δεν είναι μόνο για το πρωτότυπο σενάριο , για τους ξεχωριστούς και πολύ χαρακτηριστικούς ρόλους που υπάρχουν στην ταινία ή ακόμα για τους απίστευτους ύμνους μια εποχής που γέννησε την καλή και γνήσια μουσική ξεκινώντας αμέτρητα κινήματα και εμπνέοντας χιλιάδες κόσμο . Είναι για κάτι αληθινό , για την περιφρόνηση στην ρουτίνα της καθημερινότητας και για αξίες απλές και δυσεύρετες .

Ειδικά οι μουσικόφιλοι απλά θα την λατρέψουν .

Σκηνοθεσία: Richard Curtis

Σενάριο: Richard Curtis
Πρωταγωνιστές: Philip Seymour Hoffman , Bill Nighy , Nick Frost

Διάρκεια: 116 min